สนามรบแห่งความทรงจำ! เมื่อ Zakk Wylde พูดถึงเสียงริฟฟ์ของ Dimebag และอนาคตที่ยังไม่กล้าเรียกว่า Pantera


เสียงกลองและกีตาร์ที่เคยกระหน่ำราวปืนกลในสนามรบแห่งยุค 90 ยังไม่เคยเงียบหายไปจากความทรงจำ แม้เวลาจะผ่านเลยมานานกว่า 2 ทศวรรษ นามแห่ง Pantera ยังคงเป็นเสมือนธงรบที่ปักค้างอยู่กลางสมรภูมิ เพราะบาดแผล ความทรงจำ และคำถามที่ไม่มีใครกล้าตอบแทนอดีตได้ทั้งหมด และคำถามนั้นก็ถูกจุดขึ้นอีกครั้ง เมื่อ Zakk Wylde พูดถึงความเป็นไปได้ของการบันทึกเสียงใหม่จากริฟฟ์ที่ Dimebag Darrell ทิ้งไว้เหมือนเศษกระสุนในสนามรบแห่งประวัติศาสตร์

Wylde เปรียบภาพนั้นอย่างเยือกเย็น ราวยืนอยู่ท่ามกลางหมอกควัน เขาไม่ได้มองมันเป็นการสร้างใหม่ แต่เป็นการเก็บกู้ หากมีเดโม ริฟฟ์ หรือไอเดียที่ Dimebag เคยอัดไว้บนเทป สิ่งที่เพลงทั้งเพลงอยู่ตรงหน้า เพียงยังไม่ได้ถูกบันทึกอย่างสมบูรณ์ การนำมันมาบันทึกใหม่ก็เป็นได้แค่การทำให้สิ่งที่มีอยู่แล้วได้พูดด้วยซาวด์ที่ชัดเจนขึ้นเท่านั้น แต่เส้นแบ่งนั้นชัดเจนและคมกริบสำหรับเขา ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ Philip Anselmo และ Rex Brown ส่วนตัวเขาและ Charlie Benante เป็นเพียงผู้ยืนข้างธง สนับสนุนการตัดสินใจของเจ้าของนามและเจ้าของความทรงจำ

ท่าทีนี้เป็นการเคารพสนามศักดิ์สิทธิ์ Wylde ย้ำหลายครั้งว่า Pantera คือ 4 คนนั้น Philip, Rex, Dimebag และ Vinnie Paul การแทนที่ไม่เคยเป็นคำตอบ และการเรียกสิ่งใดว่า Pantera โดยไม่มีแก่นนั้นย่อมเป็นการฝืนประวัติศาสตร์ เขาเปิดประตูไว้เพียงบานเดียว ถ้ามันคือวัสดุเดิมของ Dimebag ที่ถูกเก็บไว้ในสภาพเดโม การบันทึกให้สมบูรณ์อาจเป็นการทำพิธีไว้อาลัยอย่างซื่อสัตย์ แต่ถ้าเพลงใหม่ที่เริ่มจากศูนย์ นามแห่ง Pantera ควรถูกวางลงอย่างสงบ และเรียกมันด้วยชื่ออื่นที่ไม่เหยียบย่ำเงาแห่งอดีต

มุมมองนี้สอดคล้องกับเสียงสะท้อนจากผู้คนที่เฝ้ารักษามรดกของวงมายาวนาน โปรดิวเซอร์คู่บุญอย่าง Sterling Winfield เคยกล่าวไว้ว่า ความเป็นไปได้ไม่ใช่เรื่องต้องห้าม แต่การเรียกชื่อคือหัวใจ หากวันหนึ่งจะมีการบันทึกใดๆ เกิดขึ้น มันต้องทำให้ถูกต้อง เหมือนการทัวร์ที่กำลังดำเนินอยู่ ทัวร์ที่ไม่ใช่การอ้างสิทธิ์ในอดีต หากเป็นการอุ้มชูมันด้วยความเคารพ และเขาก็ไม่สบายใจนักหากสิ่งนั้นจะถูกเรียกว่า Pantera แม้จะเชื่อมั่นว่าคนกลุ่มนี้สามารถสร้างงานที่หนักหน่วงได้ก็ตาม

ในอีกฟากหนึ่งแห่งเรื่องราว เสียงจากอดีตยังคงคอยเตือนสติ Vinnie Paul เคยปฏิเสธแนวคิดการรียูเนียนอย่างแข็งกร้าว เขาเชื่อว่าการรียูเนียนมีความหมายตรงตัว และเมื่อแกนกลางขาดหาย สิ่งนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ คำพูดของเขา คม ดิบ และไม่ประนีประนอม ยังคงก้องอยู่ในอากาศเตือนใจแฟนๆ ว่าความปรารถนาไม่อาจแทนที่ความจริงได้ แต่ประวัติศาสตร์ก็ซับซ้อนเกินกว่าจะถูกปิดผนึกด้วยประโยคเดียว เมื่อเวลาเปลี่ยน ความเจ็บปวดถูกจัดวางใหม่ การกลับมาบนเวทีในฐานะการเฉลิมฉลองจึงเกิดขึ้น โดยได้รับไฟเขียวจากผู้ดูแลมรดก และด้วยเจตนาที่ประกาศชัดว่าไม่ใช่การแทนที่ใคร

การยืนบนเวทีในวันนี้ต่างจากวันวาน Philip เคยเล่าว่าเมื่อก่อนพวกเขาอยู่ในภาวะสงครามบนเวที ที่เต็มไปด้วยความโกรธและแรงปะทะ แต่วันนี้เขาได้ร้องเพลงอย่างมีสติ ร่างกายไม่ต้องแตกสลายเพื่อพิสูจน์อะไรอีกแล้ว Rex พูดถึงการได้ยินกลองของ Charlie ที่ใกล้เคียงกับวิญญาณของ Vinnie จนทำให้เขาน้ำตาซึม ฐานรากนั้นยังอยู่ และซาวด์ก็ยังเป็น Pantera จนชวนขนลุก ความรู้สึกว่าดวงวิญญาณของพี่น้อง Abbott ยังวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ถูกกล่าวถึงอย่างอ่อนโยน มันเป็นความเชื่อส่วนบุคคลที่ช่วยประคองการเดินทาง

เรื่องราวทั้งหมดนี้จึงไม่ใช่ข่าวการประกาศอัลบั้มใหม่ หากเป็นบันทึกแห่งการเดินทัพด้วยความระมัดระวัง ระหว่างความอยากของผู้ฟังและศักดิ์ศรีแห่งอดีต Wylde วางเส้นแบ่งไว้ชัด ถ้ามีเพียงการทำให้ริฟฟ์ของ Dimebag ได้รับการบันทึกอย่างสมบูรณ์ มันอาจเป็นพิธีที่งดงาม แต่ถ้าเป็นการเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ ชื่อ Pantera ควรถูกวางลงอย่างเคารพ และให้ผลงานนั้นยืนด้วยขาของตัวเอง เสมือนเงาที่ไม่ต้องทับซ้อนแสงแห่งผู้จากไป

ในสนามรบแห่งความทรงจำนี้ ไม่มีผู้ชนะ มีเพียงการเลือกว่าจะเดินอย่างไรโดยไม่เหยียบรอยเลือดแห่งอดีต และบางที ความเงียบงันที่เว้นไว้ การรอคอย ไม่รีบร้อน อาจเป็นเสียงที่ดังที่สุดแห่งความเคารพ

#Pantera #ZakkWylde #PhilipAnselmo #RexBrown #DimebagDarrell #VinniePaul #MetalHistory #HeavyMetal #TerritoryMag


ความคิดเห็น