100 คำสาปแห่ง Black Metal

Darkspace – Dark Space III (2014)

ค่ำคืนที่ฟ้าปิดทึบเสมือนเปลือกเหล็กกล้าแห่งยานร้าง สายลมหนาวพัดผ่านเหมือนเสียงหายใจแห่งสิ่งมีชีวิตที่ไร้นาม เราเดินทางเข้าสู่บทที่ 93 ของ 100 คำสาปแห่ง Black Metal ด้วยอัลบั้ม Dark Space III ผลงานลึกลับของ 3 นักรบแห่งสุญญากาศจากสวิตเซอร์แลนด์ Wroth, Zhaaral และ Zorgh ผู้หลอมโลหะดิบแห่ง Black Metal ให้กลายเป็นมวลพลังงานเย็นเยียบที่ค่อยๆ กลืนกินความคิดมนุษย์เสมือนแรงดึงดูดแห่งหลุมดำที่ไร้แสงส่องถึง อัลบั้มนี้ปรากฏตัวครั้งแรกในรูปแบบ Digital ผ่าน Avantgarde Music เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2014 ทว่าเมื่อเสียงแรกเริ่มเปล่งขึ้น ทุกอย่างเหมือนถูกดึงย้อนกลับไปยังพื้นที่อันไร้กาลเวลา แผ่นดินที่ไม่มีความหมาย ดาวฤกษ์ที่ถูกดูดหายไป ปล่อยทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าที่เต้นระริกท่ามกลางความตายอันเงียบงัน

Darkspace ไม่เคยเล่าเรื่องด้วยคำพูด หากแต่พวกเขาปั้นบรรยากาศขึ้นมาด้วยเสียงที่ชวนให้ผู้ฟังรู้สึกเสมือนลอยออกจากร่าง ค่อยๆ ห่างจากอุณหภูมิที่คุ้นเคย ก่อนจะถูกผลักเข้าสู่ห้วงมืดที่ยืดออกไกลเกินจะต้านทาน บทเพลงใน Dark Space III ตั้งชื่ออย่างไร้รูปแบบ Dark 3.11, Dark 3.12 ไล่เรื่อยไปจนถึง Dark 3.17 เหมือนรหัสสัญญาณลับที่ถูกส่งมาจากด่านหน้าแห่งจักรวาลเพื่อบอกเล่าชะตากรรมของมนุษยชาติที่ไม่มีทางรอด เบื้องหลังของรหัสทั้ง 7 นี้คือเวลาเกือบ 81 นาทีที่ฟาดฟันผู้ฟังจนหายใจไม่ทั่วปอด เหมือนถูกดึงเข้าไปในยานที่กำลังสั่นสะเทือนด้วยพายุแห่งรังสีที่ไม่มีใครยับยั้ง

ซาวด์ของพวกเขาเสมือนการย่างเท้าลงบนพื้นที่ที่ไม่เคยถูกสำรวจ กีตาร์ 2 ชั้นที่สาดเสียงออกมาราวกับคลื่นอันมืดมิดที่คอยบดขยี้ทุกวินาทีแห่งความหวัง ขณะที่เบสทำหน้าที่เหมือนแรงสั่นสะเทือนจากเบื้องล่าง เสียงที่อาจไม่ได้โดดเด่นแต่คงไม่มีใครอยากฟังอัลบั้มนี้หากมันถูกดึงออกไป ส่วนกลองนั้นคือปืนกลอวกาศที่กดหัวผู้ฟังให้อยู่ในภาวะตื่นระลึกตลอดเวลา จังหวะถี่และแรงราวสัญญาณเตือนภัยที่ดังไม่หยุด แม้มันจะเป็นเพียงเสียงของมนุษย์หรือเครื่องจักร เราไม่มีวันรู้ได้ แต่ผลลัพธ์คือความหนักหน่วงที่ทำให้ข้อต่อทุกปล้องสั่นร่วมไปกับจักรวาลเบื้องหน้า

เหนือสิ่งอื่นใดคือเสียงคีย์บอร์ด ม่านหมอกบางที่ค่อยๆ คลี่ตัวออกเสมือนแสงแห่งดาวฤกษ์ที่ตายไปนานแล้ว พวกมันฟุ้งกระจายอยู่ในความมืด ทำให้ห้วงอวกาศที่ล้นไปด้วยกีตาร์และกลองดูเหมือนกำลังมีชีวิต เป็นเสียงที่ทั้งปลอบประโลมและคุกคามในเวลาเดียวกัน ชวนให้นึกถึงการลอยผ่านดินแดนอันร้างไร้ซึ่งผู้คนที่เต็มไปด้วยเศษซากแห่งดวงดาวที่แตกสลาย ซึ่งถูกแรงโน้มถ่วงฉีกออกเป็นริ้วฝุ่นสีดำ ไม่มีสิ่งใดหวือหวา แต่โทนเสียงที่ถูกเลือกนั้นให้ความรู้สึกเหมือนมีมือของใครบางคนคอยนำทางอยู่ ผู้นำทางล่องหนที่ไม่มีใครเห็นตัวแต่รับรู้ได้ถึงการคงอยู่ของมันในทุกวินาที

เสียงร้องในอัลบั้มนี้คือเสียงคำรามจากวิญญาณแห่งนักรบที่ตายไปแล้ว เสียงที่ถูกฝังอยู่ชั้นในของมิกซ์ ให้ความรู้สึกเหมือนความสิ้นหวังถูกอัดแน่นเกินกว่าจะระบายออกมาเป็นคำพูด บางช่วงมีเสียงจากภาพยนตร์ไซไฟลอยผ่านราวกับเป็นสัญญาณวิทยุจากผู้รอดชีวิตคนสุดท้าย ย้ำเตือนว่าแม้จักรวาลจะร้างไร้เพียงใด มนุษย์ก็ยังพยายามดิ้นรนจะบอกเล่าเรื่องราวของตน

บทเพลง Dark 3.17 ทำหน้าที่เหมือนจุดจบแห่งภารกิจ ความเหนื่อยอ่อนหลังสงครามอันยืดเยื้อ เสียงสั่นไหวของคีย์บอร์ดที่ค่อยๆ แผ่วลงเสมือนหัวใจที่ยอมรับชะตากรรมสุดท้าย การเดินทางอันยาวนานทั้งอัลบั้มเหมือนพาให้ร่างกายสูญเสียพลังไปทีละส่วน จนเหลือเพียงจิตวิญญาณที่เฝ้ามองท้องฟ้าที่ไม่มีดาวเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนดับลงไปในความเงียบงัน

Darkspace อาจใช้ภาษาดนตรีแบบเดียวกับหลายวงในสาย Black Metal ด้วยกีตาร์ที่แตกพร่า กลองเร็วจัด เสียงกู่ร้องที่ฟังไม่ออกว่าเป็นมนุษย์หรือปีศาจ แต่สิ่งที่พวกเขาทำคือการวางโครงสร้างที่ทำให้ทุกวินาทีไหลไปอย่างเป็นระบบ ราวภาพยนตร์อวกาศที่ถูกออกแบบมาให้ไม่มีผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว ความหลากหลายแห่งชั้นเสียงและจังหวะถูกซ่อนอยู่ลึกจนต้องฟังหลายครั้งถึงจะค่อยๆ มองเห็นลำดับของมัน เหมือนการเรียนรู้วิธีอ่านสัญญาณแห่งดวงดาวที่ลอยผ่านกลางฟากฟ้าที่ดำสนิท

เมื่อสิ้นเสียงสุดท้ายของ Dark Space III เราไม่พบคำตอบใดๆ จากสุญญากาศ มีเพียงคำถามเก่าแก่ของมนุษย์ที่วนกลับมาอีกครั้ง ว่าเราเป็นเพียงฝุ่นผงเล็กๆ ท่ามกลางจักรวาลอันไร้ขอบเขต หรือเป็นเพียงเสียงบางเบาที่รอวันจางหายเสมือนบทสวดสุดท้ายแห่งสงครามที่ไม่เคยมีผู้ชนะ และนั่นเองที่ทำให้อัลบั้มนี้คู่ควรแก่คำสาปลำดับที่ 93 เพราะในความมืดมิดอันยาวนาน มันทำให้เราตระหนักว่าขอบเขตระหว่างความกลัว ความงาม และความตาย แท้จริงแล้วเบาบางเพียงเสี้ยวลมหายใจเดียว!

#Darkspace #DarkSpaceIII #BlackMetal #Switzerland #AvantgardeMusic #TerritoryMag