100 คำสาปแห่ง Black Metal

Ildjarn – Forest Poetry (1996)

100 คำสาปแห่ง Black Metal อันดับ 95 กับนามแห่ง Ildjarn อัลบั้ม Forest Poetry ที่เป็นเสมือนหลุมพรางที่ผู้ฟังเดินเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากลอง แล้วพบว่าทางออกอาจไม่ใช่สิ่งที่งานชิ้นนี้ตั้งใจมอบให้ตั้งแต่แรก มันไม่ใช่อัลบั้มที่ทำหน้าที่เอาใจผู้ฟัง แต่เป็นดั่งสนามฝึกหนักกลางฤดูหนาวที่ปล่อยให้ความทนทานแห่งประสาทหูและความเชื่อเรื่องความแท้ ถูกลากออกมาวัดกันแบบไร้ปรานี จนในที่สุดคำถามสำคัญไม่ใช่เพราะอะไรถึงเพราะ แต่เป็นเรายอมให้ Black Metal ลดทอนลงได้ถึงแค่ไหน ก่อนที่มันจะเหลือเพียงซาวด์กับเจตจำนง

Forest Poetry ออกครั้งแรกวันที่ 24 มิถุนายน 1996 ในนาม Norse League Productions เป็นฟูลเลนธ์ 22 แทร็ก ความยาวราว 51 นาทีเศษ และที่ทำให้มันถูกพูดถึงเสมอคือการทำตัวเป็นปฏิปักษ์ต่อความสวยงามแบบตั้งใจ เสียงกีตาร์กับเบสถูกบิดจนพร่าเหมือนถูกอัดทับด้วยฝุ่นและน้ำแข็ง กลองกระแทกซ้ำอย่างดื้อดึง จังหวะพุ่งชนแล้วถอยกลับเสมือนทหารราบที่ไม่เคยได้รับคำสั่งให้อ้อม มีแต่บุกตรงและบุกซ้ำ ขณะที่เสียงร้องของ Ildjarn ฝังตัวต่ำในมิกซ์ราวเสียงคนในป่าที่ตะโกนจนคอแตก แต่ลมหนาวก็กลืนมันกลับไปทันที หลายคนฟังแล้วเห็นแค่ความหยาบ ซ้ำ และไร้รายละเอียดที่ควรจะมี มีรีวิวที่โจมตีว่านี่คือแนวคิดเดียวที่ถูกลากยาวจนแทบไม่เหลือมิติอื่นให้จับต้อง เหมือนเครื่องจักรที่ผลิตริฟฟ์ดึกดำบรรพ์ออกมาได้ไม่รู้จบ

แต่ความน่าสนใจของ Forest Poetry อยู่ตรงรอยร้าวแห่งความเห็นที่แตกกันสุดขั้ว มีคนยืนยันว่าความซ้ำแบบนี้ไม่ได้จนตรอก แต่เป็นพิธีกรรม เป็นการสะกดให้จิตใจค่อยๆ ยอมจำนนต่อความหนาวและความโดดเดี่ยว กระทั่งความเปลี่ยนแปลงเพียงเสี้ยวเดียว ริฟฟ์ที่จำได้กว่าเดิมเล็กน้อย หรือท่อนที่จังหวะเหมือนจะยกตัวขึ้นจากดินโคลน กลับกลายเป็นแสงไฟริบหรี่ที่แทงตาผู้ฟังแรงกว่าปกติ เพราะทั้งอัลบั้มตั้งใจทำให้โลกมืดอยู่ก่อนแล้ว บางรีวิวถึงกับมองว่า นี่คือการเปิดโปงความซ้ำซากของการมีชีวิตให้ผู้ฟังเห็นแบบไม่มีฉากบัง เมื่อสิ่งพิเศษเกิดขึ้นยากเหลือเกิน ความเรียบจนทรมานจึงเป็นบทเรียน และความรู้สึกโล่งที่เกิดจากท่อนเมโลดี้เล็กๆ ที่โผล่พ้นกองเสียงสกปรกนั้น ยิ่งทำให้ผู้ฟังตระหนักถึงพลังแห่งความต่างระดับ เสมือนการเดินทัพที่ยาวนานจนลืมไปแล้วว่ากลิ่นอากาศสะอาดเป็นอย่างไร

ความขัดแย้งยังไปไกลกว่านั้น เพราะบางคนได้ยินใน Forest Poetry ไม่ใช่ Black Metal แบบป่าดงดิบตามภาพจำเท่านั้น แต่ยังได้ยินเลือดแห่ง Hardcore Punk และจิตวิญญาณ DIY ที่กระแทกเข้ามาในโครงกระดูกนอร์เวย์ยุคคลื่นลูกที่ 2 ความเร็วแบบไม่ขออนุญาต การตะกุยซ้ำๆ แห่งคอร์ดที่ชวนให้นึกถึง crust/grind มากพอจะทำให้ผู้ฟังบางกลุ่มสะดุ้ง แล้วค่อยยอมรับว่ามันทำสิ่งที่ตั้งใจได้อย่างตรงไปตรงมา คือทำให้อัปลักษณ์กลายเป็นอุดมการณ์ ทำให้ความหยาบกลายเป็นบทประกาศว่า ศิลปะบางประเภทไม่ต้องการการขัดเงาเพื่อให้ส่องแสง มันต้องการความจริงที่ถลอกจนเห็นเนื้อใน

เมื่อมองจากภายนอก Forest Poetry อาจเหมือนแค่การท้าทายขีดจำกัดแห่งซาวด์ เสมือนสงครามที่ตั้งใจยิงปืนกลใส่กำแพงเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่หากมองลึกลงไปในวินัยของความซ้ำ งานชิ้นนี้กำลังบอกว่า Black Metal เคยมีช่วงเวลาที่ศรัทธาต่อความดิบ เป็นดั่งการปฏิเสธโลกภายนอกอย่างแข็งกร้าว เป็นการเลือกอยู่ในป่าที่หนาวเกินกว่าจะมีใครปรบมือให้ และไม่ว่าจะอยู่ฝั่งที่เกลียดมันหรือยอมให้มันสะกด ความจริงข้อหนึ่งที่ Forest Poetry ทิ้งไว้เหมือนรอยรองเท้าทหารบนหิมะคือ งานแบบนี้ทำให้เราเห็นถึงแก่นแห่งการฟัง Black Metal ชัดขึ้น ว่าบางครั้งผู้ฟังไม่ได้ตามหาแค่ความไพเราะ แต่ตามหาประสบการณ์ที่พาตัวเองไปอยู่ในสภาพสุดขั้ว เพื่อกลับมารู้สึกถึงความหมายแห่งซาวด์อีกครั้ง

#Ildjarn #ForestPoetry #Norway #RawBlackMetal #Minimalism #Underground #SecondWave #MetalHistory #BlackMetal #TerritoryMag