พงศาวดารแห่งความตาย! : Season X.I

Malevolent Creation – The Ten Commandments (1991)

อวสานพงศาวดารแห่งความตาย! ภาคผนวก ทัพเสริมผู้ทำให้สงครามแห่ง Death Metal ดำเนินต่อไปไม่สิ้นสุด ดำเนินมาถึงอันดับที่ 1 Malevolent Creation อัลบั้ม The Ten Commandments ปี 1991 ในสมรภูมิที่ Death Metal และ Thrash Metal ยังแยกเขตแดนกันไม่ชัด The Ten Commandments คืออาวุธที่พุ่งเข้าใส่เส้นแบ่งนั้นโดยไม่ถามความเห็นใคร มันคือการเปิดตัวของ Malevolent Creation คือการสังหารเชิงแนวคิด อัลบั้มที่พิสูจน์ว่าความเร็ว ความโหด และโครงสร้างแบบ Thrash สามารถผสานเข้ากับความหนักหน่วงของ Death Metal ได้อย่างสมบูรณ์แบบจนดูเหนือจริง ราวสนามรบที่ถูกออกแบบมาอย่างแม่นยำ ไม่มีการยิงสุ่ม ไม่มีจังหวะฟุ่มเฟือย ทุกโน้ตคือกระสุนจริง

ซาวด์จาก Morrisound Recording ภายใต้การควบคุมของ Scott Burns ที่ทำหน้าที่เสมือนโรงงานผลิตอาวุธ กลองมีน้ำหนัก หนักแน่น ชัดเจน กีตาร์ถูกจูนต่ำจนขุ่นหนาเหมือนสายธารแห่งโคลนเลือด Bass โผล่ขึ้นมาเป็นช่วงๆ ราวกับร่างที่ยังดิ้นใต้ซากศพ และทั้งหมดนี้รวมกันเป็นหนึ่งในงานโปรดักชันที่โหดที่สุดของ Burns ในยุคนั้น เทียบชั้นกับผลงานระดับตำนานที่เขาเคยสร้างไว้ก่อนหน้า ไม่มีความเงางาม ไม่มีการปรุงแต่งเพื่อเอาใจผู้ฟัง มีเพียงความดิบที่บังคับให้ต้องเร่งวอลลุ่มขึ้นเพื่อเผชิญหน้าอย่างตรงไปตรงมา

ริฟฟ์ของ Phil Fasciana และ Jeff Juszkiewicz คือหัวใจแห่งการสังหารหมู่ มันคือ Thrash ที่ถูกเร่งความเร็วและเพิ่มน้ำหนักจนกลายพันธุ์ กลายเป็นช่วง tremolo ที่ฝังหัวไม่รู้ลืม ก่อนจะตัดด้วย breakdown หนักหน่วงที่ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อความบันเทิงแบบ mallcore หากแต่เป็นการบดขยี้ทุกอย่างตรงหน้า โซโลไม่ได้มุ่งโชว์เทคนิค แต่พุ่งเข้าใส่ด้วยสปีดและสเกลแบบคมสั้น เสียบแล้วถอย ไม่ปล่อยให้บาดแผลมีเวลาหาย

Jason Blachowicz อาจถูกฝังกายอยู่ใต้กำแพงกีตาร์ส่วนใหญ่ของอัลบั้ม แต่ในบางจังหวะ เขากลับลุกขึ้นมาทำหน้าที่เหมือนนักแม่นปืน “Injected Sufferage” เปิดฉากด้วย Bass ที่เด่นชัดราวคำเตือนล่วงหน้า ขณะที่ “Sacrificial Annihilation” แทรกท่อน Bass เชิงเทคนิคที่ทำให้ทั้งสนามรบหยุดนิ่งชั่วขณะ ก่อนทุกอย่างจะกลับไปสู่ความโกลาหล

เหนือสิ่งอื่นใด เสียงของ Bret Hoffmann คือสิ่งที่ทำให้ The Ten Commandments แตกต่างจากอัลบั้ม Death Metal จำนวนมากในยุคเดียวกัน เขาไม่ได้คำรามลึกแบบ guttural ที่จะกลายเป็นสูตรสำเร็จในภายหลัง แต่ใช้เสียงแหบแบบ Thrash ผสมกับการกรีดร้องและการคุมจังหวะคำร้องที่รวดเร็ว รุนแรง และชัดถ้อยชัดคำ เนื้อหาของเขาเต็มไปด้วยคำศัพท์ที่หนักหน่วง ภาพแห่งความตาย ชีวิตหลังความตาย และการเมือง ถูกถ่ายทอดออกมาด้วยลีลาที่ทั้งติดหูและน่าหวาดหวั่น จนหลายท่อนกลายเป็นวลีที่ผู้ฟังเผลอขับตามโดยไม่รู้ตัว ราวกับถูกสะกดในพิธีกรรมลับ

Mark Simpson คือทหารแนวหน้าอีกคนที่ทำให้อัลบั้มนี้ยืนอยู่เหนือกาลเวลา กลองของเขาไม่ได้พึ่ง blast beat ตลอดทาง แต่เลือกใช้โครงสร้างแบบ Thrash เป็นหลัก เติม blast เข้าไปอย่างมีชั้นเชิง จังหวะ ฟิลล์ และการเคลื่อนของเพลงชวนให้นึกถึง Dave Lombardo ในวันที่ดุดันที่สุด หลายช่วงในอัลบั้มคือเหตุผลที่ผู้ฟังต้องกดถอยหลังเพื่อฟังซ้ำ เพราะความสวยงามในความรุนแรงที่วางตำแหน่งอย่างแม่นยำ

แน่นอน The Ten Commandments ไม่ได้สมบูรณ์แบบ ซาวด์ที่หนาและต่ำทำให้ต้องเปิดดังเพื่อเข้าถึงรายละเอียด Bass ที่โผล่มาเป็นบางช่วงอาจทำให้หลายคนอยากได้มากกว่านี้ แต่ข้อบกพร่องเหล่านั้นกลับกลายเป็นบุคลิกส่วนหนึ่งของอัลบั้ม มันทำให้ผลงานชุดนี้รู้สึกเหมือนของจริง ไม่ผ่านการขัดเกลาเพื่อความเรียบร้อย

ในท้ายที่สุด The Ten Commandments คืออัลบั้มที่ Malevolent Creation เองแทบไม่อาจก้าวข้ามได้อีก แม้ผลงานถัดมาอย่าง Retribution จะเข้าใกล้ แต่บัญญัติเลือดทั้ง 10 ข้อนี้ได้ถูกจารึกลงในประวัติศาสตร์ไปแล้ว มันคือ Death/Thrash Metal ในรูปแบบที่คมที่สุด ตรงไปตรงมาที่สุด และซื่อสัตย์ต่อสัญชาตญาณการทำลายล้างมากที่สุด และในพงศาวดารแห่งความตาย มันไม่ใช่เพียงอันดับหนึ่งของภาคผนวก หากแต่เป็นจุดอ้างอิงว่าครั้งหนึ่ง Death Metal เคยประกาศสงครามอย่างไร โดยไม่ต้องขออนุญาตใครทั้งสิ้น

#MalevolentCreation #TheTenCommandments #DeathThrash #Morrisound #ScottBurns #USDeathMetal #MetalHistory #DeathMetal #TerritoryMag