พงศาวดารแห่งความตาย! : Season X.I

Incantation – Onward to Golgotha (1992)

ใต้เพดานสนิมแห่งปี 1991 ที่อากาศในห้องอันอับชื้นแห่ง Trax East Studios หนาแน่นราวหมอกพิษเหนือสนามรบ เกิดการประชุมลับของเหล่านักรบในรูปกายของ Incantation ผู้ซึ่งเบื่อหน่ายกับความสว่างที่กำลังคืบคลานเข้าสู่วงการ death metal ยุคต้น ’90s และลงมติร่วมกันว่า หากดนตรีซึ่งเคยถือกำเนิดจากเถ้าถ่านของ Possessed, Celtic Frost, Bathory และ Death เริ่มถูกเลียแผลด้วยพาณิชย์ พวกเขาจะเป็นผู้ดึงมันกลับสู่หลุมลึกอันมืดมิดด้วยมือของตนเอง การบันทึกเสียงอัลบั้ม Onward to Golgotha คือเอกสารแห่งสงคราม เป็นจารึกการเดินทัพสู่เนินกัลกอธาโดยไร้ความหวังในความรอดพ้น ราวทุกคนในแผนกแห่งซาวด์ทราบดีว่าตนกำลังจับปากกาบันทึกคำสาปมากกว่าบรรเลงเพลง

เสียงกีตาร์ที่ Steve Evetts ปล่อยให้สว่างวาบเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะถูกกกลืนโดยพายุโคลนดำ เป็นภาพจำที่ยังตามหลอกหลอนผู้ฟังจนถึงปัจจุบัน มวลดนตรีทั้งชุดดำเนินไปด้วยจังหวะที่ Decibel บรรยายไว้ว่าเป็น swarming guitars, blasting darkness และ crushing doom ราวกับฝูงปีศาจกำลังกรีดกราดอากาศเหนือสนามเพลิง ทุกเสียงกลองของ Jim Roe ถูกกระแทกลงมาดั่งปืนใหญ่สาดลงในแนวรบ ขณะที่เสียงคำรามของ Craig Pillard กัดแผ่นอากาศจนสั่นสะเทือนเหมือนอสูรที่ถูกล่ามโซ่มานานนับพันปี ในด้านโครงสร้าง John McEntee หยอดอิทธิพลของ Seven Churches ลงไป เขาทำให้มันเกิดเป็นกองทัพใหม่ ทัพที่เดินหน้าซัดทะเลโคลนทมิฬ จนอัลบั้มทั้งชุดมีกลิ่นแห่งศพและลมหายใจแห่งปีศาจในคราวเดียว

เมื่อ “Golgotha”, “Devoured Death”, “Christening the Afterbirth” หรือ “Profanation” กรีดตัวเองลงบนหูผู้ฟัง สิ่งที่ได้ยินเสมือนเป็นคำสั่งเดินทัพแห่งเหล่านักรบที่กำลังจะพาผู้ฟังดำดิ่งไปในเส้นทางที่ไม่มีการเดินกลับหลัง ไม่ว่าจังหวะเร็วหรือซัดช้าแบบ doom ก็ยังคงบีบคอจนไม่เหลือช่องว่างให้แสงลอดทะลุ ความมืดในอัลบั้มนี้เป็นสสาร มีน้ำหนัก มีอุณหภูมิ และมีแรงกดทับที่พร้อมจะโอบผู้ฟังไว้เหมือนหลุมศพที่ปิดฝาเรียบร้อยแล้ว AllMusic เคยกล่าวไว้ว่ามันคือการถูกกลืนไปใน bowels of hell ซึ่งแม้ฟังดูเกินจริง แต่ทุกวินาทีของแทร็กก็ทำให้คำเปรียบเทียบนั้นกลายเป็นเพียงข้อเท็จจริงที่ไม่ต้องอธิบาย

ตลอด 45 นาทีของอัลบั้ม ไม่มีช่วงใดที่ Incantation ผ่อนแรง หรือเปิดโอกาสให้ผู้ฟังตั้งหลัก ไม่มีการประนีประนอม ไม่มีน้ำใจให้คนหลงเข้ามาผิดทาง มีเพียงการเดินหน้าเหยียบซากศพที่ตัวเองสร้างทับๆ กันขึ้นไปเสมือนกำแพงเลือดในสงคราม ความสอดประสานระหว่าง death metal ที่ดิบและ blackened ที่เย็นเยียบ กับกลิ่นอาย doom ที่หนักเหมือนหินก้อนใหญ่ทับทรวง ทำให้ Onward to Golgotha คือสิ่งที่ภายหลัง Invisible Oranges ขนานนามว่าเป็นขอบเขตแห่งซาวด์ที่ทำให้คำว่า old school death metal กลายเป็นภาพจำของทั้งโลก แม้ความสัมพันธ์ระหว่างวงและ Relapse จะจบลงด้วยรอยแผล แต่ไม่มีสิ่งใดลบความจริงที่ว่าอัลบั้มนี้คือผลงานระดับมหากาฬ ผลงานที่พิสูจน์ว่าความมืดมีเสียงของมันเอง และ Incantation คือผู้ขับร้องบทเพลงนั้นอย่างแม่นยำที่สุดในยุคที่โลกยังไม่พร้อมที่จะฟัง

Onward to Golgotha เดบิวต์อัลบั้มที่เป็นดั่งคำสาบานแห่งเหล่าทวยทหารใต้ดินที่ตั้งมั่นว่าจะพา death metal กลับไปยังต้นกำเนิด สู่บ้านเดิมที่เต็มไปด้วยหนอง กาฬแดด ศพที่เน่าเปื่อย และ 3 ทศวรรษให้หลัง คำสาบานนั้นยังคงดังก้องอยู่ในทุกหุบเขาที่แฟนเพลงแนวดิบมืดก้มกราบ เพื่อแสดงความเคารพต่ออัลบั้มที่เปลี่ยนสงครามแห่งเดธเมทัลไปตลอดกาล

#Incantation #OnwardToGolgotha #RelapseRecords #ExtremeMetal #OldSchoolDeathMetal #DeathMetal #TerritoryMag