พงศาวดารแห่งความตาย! : Season VIII

Katatonia – Dance of December Souls (1993)

ปี 1993 เมืองที่สายลมหนาวแห่งสแกนดิเนเวียพัดแล่นราวกับตีแสกหน้าความหวังของมนุษย์ได้กลายเป็นเวทีให้ประวัติศาสตร์สายโหดและเศร้าถูกจารึกลงด้วยลมหายใจอันสั่นไหวแห่ง Katatonia วงดนตรีจากสวีเดนที่ในเวลานั้นยังเป็นเพียงเงาร่างลี้ลับในป่าอันมืดมิด แต่พวกเขากลับสร้างสรรค์งานที่กลายเป็นเสียงสะอื้นอันอมตะแห่ง Death-Doom Metal และมรณะวรรณกรรมแห่งความสิ้นหวังที่ยังคงคลุ้งกลิ่นแห่งความโศกจนถึงปัจจุบัน

อัลบั้มชื่อ Dance of December Souls คือร่องรอยแรกของ Katatonia ในฐานะผู้ประกาศสงครามแห่งความเศร้าต่อสรรพสิ่งบนผืนโลก ความหนาวในเดือนธันวาคมปีนั้นคือนิรันดร์กาลแห่งความสูญเสีย ที่พวกเขาผูกเป็นเสียงเพลง เสียงที่ทั้งแผ่วเบาราวคำสาป และบาดลึกเสียยิ่งกว่าดาบเหล็กกล้าแห่งนักรบในตำนานนอร์ส

บันทึกเสียงที่เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วัน ณ Unisound Studios ภายใต้เงามืดของโปรดิวเซอร์ผู้มากฝีมือ Dan Swanö ได้กลั่นกรองความขมขื่นและความงดงามอันวิปริตออกมาเป็นมวลซาวด์ที่ทั้งอบอุ่นราวไฟมอด และเย็นเฉียบเสมือนหิมะกัดเนื้อหนัง ความเปราะบางของเสียงร้องจาก Jonas Renkse ในยุคที่เขายังสวมบทบาท Lord J. Renkse ผสานกับรหัสแห่งซาวด์จากปลายมือของ Anders Nyström (Blackheim) และเบสที่เริ่มต้นบทบาทใหม่ของ Guillaume Le Huche (Israphel Wing) ได้ประกอบกันเป็นภาพเหมือนแห่งความสิ้นหวังที่น่าเกรงขามยิ่งกว่าปิศาจใดในโลกแห่ง Black และ Doom

เพลงอย่าง Gateways of Bereavement, In Silence Enshrined, Velvet Thorns (of Drynwhyl) และ Tomb of Insomnia เป็นดั่งประตูที่เปิดสู่ความเวิ้งว้างในจิตใจมนุษย์ สถานที่ซึ่งความหวังถูกสลักทับด้วยรอยเล็บแห่งความว่างเปล่า ทุกริฟฟ์กีตาร์ทอดเสียงยาวราวกับลากศพขึ้นเนินหิมะ ขณะที่กลองหนักหน่วงเป็นบางช่วงและเงียบงันเป็นบางครา เปรียบดังหัวใจที่เต้นแผ่วๆ ในค่ำคืนสุดท้ายของชีวิต

นี่คืออัลบั้มที่หล่อหลอมรอยแยกระหว่าง Death Metal และ Black Metal ให้กลายเป็นเนื้อเดียวกับความโศกแบบ Doom ผสานกันจนบังเกิดเป็นอัตลักษณ์ที่ Katatonia ค่อยๆ พัฒนาไปสู่แนวดนตรีที่อ่อนช้อยและเจ็บปวดยิ่งกว่าในอนาคต แต่ความบริสุทธิ์ดิบเถื่อนแห่ง Dance of December Souls ไม่มีวันเกิดซ้ำอีกแล้ว มันคือก้อนหินก้อนแรกที่พวกเขาโยนลงในบึงน้ำแห่งความเศร้า จนเกิดระลอกคลื่นสะท้านไปทั่วทวีปยุโรป

เมื่อเวลาผ่านไป หลายค่ายได้พยายามนำอัลบั้มนี้กลับมาทำใหม่ บางครั้งในรูปแบบที่วงไม่เห็นด้วย บางครั้งในฉบับที่เพิ่มเพลงจาก EP เพื่อให้แฟนเก็บสะสม แต่ไม่ว่ามันจะถูกขัดเกลาหรือห่อหุ้มด้วยหน้าปกใด กลิ่นอายแห่งฤดูหนาวครั้งแรกของ Katatonia ยังคงเหมือนเดิมเสมอ เสมือนคำสาปที่เขียนด้วยหมึกสีฟ้าแห่งพระจันทร์ในแดนเหนือ

ในภาพรวมของ Death-Doom หากมีอัลบั้มใดที่ทำให้ความเศร้ากลายเป็นพิธีกรรม และความตายกลายเป็นสถานที่แห่งความงดงาม ชื่อของ Dance of December Souls ต้องถูกจารึกไว้ในฐานะบทแรกของมหากาพย์แห่งน้ำตาและความเงียบงัน

มันคือเสียงสะท้อนของเดือนธันวาคมที่ยังไม่ยอมจบลง แม้เวลาจะผ่านไปกว่า 3 ทศวรรษ มันคือสุสานที่ไม่มีวันปิดประตู คือรอยยิ้มสุดท้ายแห่งวิญญาณก่อนหลอมละลายไปในหิมะสีดำ

และคือคำประกาศที่บอกว่าความเศร้า บางครั้งก็ไม่ต้องการการเยียวยา มันเพียงต้องการที่ทางให้ได้เต้นรำอย่างงดงามในความมืดมนของมันเอง

#Katatonia #DanceOfDecemberSouls #DeathDoom #Sweden #TerritoryMag