พงศาวดารแห่งความตาย! : Season VIII

Evoken – Antithesis of Light (2005)

.

ณ ป่าชื้นที่ไร้แสงและปราศจากทิศทาง แผ่นดินแห่งความเงียบงันค่อยๆ แยกตัวเผยรอยแผลเป็นของโลกที่กำลังโรยรา เสียงสั่นสะเทือนต่ำก้องเสมือนลมหายใจของสิ่งที่ตายไปนานแล้ว ทว่ากลับยังตามหลอกหลอนผู้ฟังราวคำสาปอันชดช้อย นี่คือประตูที่ Evoken เปิดออกใน Antithesis of Light อัลบั้มลำดับที่ 3 ซึ่งปลดปล่อยในปี 2005 เฉกเช่นดวงดาวสุดท้ายที่ถูกกลืนลงในบึงอันมืดมิดแห่งจักรวาล Funeral Doom Metal ผู้มองเห็นแสงสว่างเป็นเพียงภวังค์ที่ถูกพรากไปชั่วนิรันดร์

.

มันคือดินแดนแห่งซาวด์ที่ทั้งอืดช้า งดงาม และโหดร้าย ความงามที่ถูกเหล็กแช่เย็นบาดเป็นเส้นยาวกลางอกผู้ฟังราวกับเรียกร้องให้เรานั่งนิ่งเงียบกับกองเถ้าถ่านของตน เพลง In Solitary Ruin เปิดประตูสู่อาณาเขตที่ไร้ผู้คน เสียงกีตาร์ของ John Paradiso และ Nick Orlando เลื้อยเป็นเส้นควันจากซากศพที่ยังอุ่นขณะเดียวกันเสียงร้องอันแตกพร่าเหมือนคำสารภาพครั้งสุดท้ายของชีวิตผู้ล้มลงกลางพายุแห่งความโศก

.

ความเศร้าที่คลี่ออกใน Accursed Premonition ยิ่งใหญ่ดั่งกำแพงหินที่ผุพังช้าๆ ภายใต้น้ำหนักแห่งกาลเวลา เสียงกลองของ Vince Verkay ทุบลงเสมือนค้อนแห่งการพิพากษา ทุกจังหวะคือรอยร้าวแห่งหัวใจที่เคยเต้นอย่างภาคภูมิ ก่อนจะถูกบดด้วยความว่างเปล่าที่ไม่มีทางหลีกหนี การเดินทางผ่านแทร็กนี้ไม่ต่างจากคืบคลานผ่านสุสานที่ไม่มีทางออก ทว่าเรากลับรู้สึกว่านี่คือเส้นทางที่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเดินต่อไป แม้ปลายทางจะมีเพียงความมืดมิดที่ไร้รูปทรง

.

ใน The Mournful Refusal ความหวังสุดท้ายถูกบีบจนไม่เหลือแม้เศษเสี้ยว คีย์บอร์ดของ Denny Hahn ละเลียดเหมือนหยดน้ำค้างเหนือหลุมศพ หนาวเย็นจนแทรกลงถึงกระดูก เสียงเชลโลจาก Chris Kuffner ผสานเข้ามาราวเสียงร่ำไห้แห่งผู้สูญเสียที่มิอาจขอให้เวลาไหลย้อนกลับ ความอึดอัดกัดกินพื้นที่ทุกช่องว่แง แต่ในความอึดอัดนั้นกลับมีประกายแห่งความจริงอันเปลือยเปล่า ว่าเราทุกคนคือเถ้าธุลีที่ถูกพัดไปตามลมแห่งชะตากรรม

.

เมื่ออัลบั้มเข้าสู่เพลงไตเติลแทร็ก Antithesis of Light ความหมายของความสว่างถูกตีแผ่จนเหลือเพียงซากกระดูก ความโหดในแบบ Funeral Doom ที่ Evoken สร้างมิได้พุ่งเข้าใส่ผู้ฟังอย่างเดือดดาล หากแต่คืบคลานช้าๆ เสมือนหมอกหนาทึบที่ค่อยๆ ดูดกลืนพื้นที่ทั้งหมด เพลงดำเนินด้วยความเฉื่อยชาดุจพิธีกรรม เสียงกีตาร์พาดผ่านดั่งเส้นเลือดดำที่ค่อยๆ เต้นช้าลง ขณะที่กลองบรรเลงเหมือนเสียงหัวใจสุดท้ายที่เต้นอย่างผู้ใกล้ตาย

.

ท่อนสุดท้ายอย่าง The Last of Vitality คือภาพเงาสุดท้ายของมนุษย์ผู้กำลังยื่นมือหาแสงที่ไม่อาจคว้าได้อีกต่อไป เหลือเพียงเงาเร้นลับล่องลอยในแดนสนธยา นี่คือจังหวะแห่งชีวิตที่ถูกชะลอจนแทบหยุดนิ่ง เป็นลมหายใจสุดท้ายที่กลายเป็นบทสรุปของอัลบั้ม และอาจเป็นบทสรุปของตัวเราเองในฐานะผู้ลอบฟังความเศร้าที่ไม่เคยเอ่ยออกมา

.

Evoken อัลบั้ม Funeral Doom สร้างสุสานแห่งความรู้สึกที่ผู้ฟังต้องเดินผ่านด้วยหัวใจอันหนักอึ้ง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากความทุ่มเทของสมาชิกทั้ง 5 ผู้วาดงานชิ้นนี้ด้วยเลือดและความมืด John Paradiso, Nick Orlando, Vince Verkay, Denny Hahn และเสียงเชลโลของ Chris Kuffner ที่ล่องลอยในบางช่วงเสมือนวิญญาณที่ยังติดอยู่กับโลกใบเก่า

.

ในพงศาวดาร Death-Doom ที่เต็มไปด้วยความเศร้าแบบไม่ประนีประนอม Antithesis of Light คืออนุสาวรีย์แห่งโศกนาฏกรรม สวยงามอย่างเจ็บปวด เงียบงันอย่างกึกก้อง และทิ้งรอยแผลลึกไว้ในผู้ฟังอย่างมิอาจลบเลือน

.

#AntithesisOfLight #Evoken #DeathDoomMetal #FuneralDoom #AvantgardeMusic #DarkArts #MetalChronicle #TerritoryMag