พงศาวดารแห่งความตาย! : Season VII


Children of Bodom – Follow the Reaper (2000)

.

ปี 2000 โลกกำลังเปลี่ยนผ่านสู่สหัสวรรษใหม่ เสียงกีตาร์ที่แหลมราวใบมีดบาดผืนฟ้ายามราตรีได้กรีดผ่านไซบีเรียแห่งเสียงสังหาร และโลกก็ต้องหยุดนิ่งเพื่อหันมาฟังเสียงของชายหนุ่มผู้มาพร้อมความอัจฉริยะอันคุกรุ่น Alexi Laiho ผู้ซึ่งนำ Children of Bodom ก้าวออกจากซากปรักหักพังแห่งเดธเมทัลแบบดั้งเดิม สู่ภาพลวงตาอันวิจิตรของเมโลดี้ที่สวยงามทว่าโหดร้ายไม่แพ้เคียวแห่งยมทูต

.

Follow the Reaper คืออัลบั้มลำดับที่ 3 แต่เป็นเหมือนจุดล้มล้างกฎเกณฑ์เดิมของวงอย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งในด้านซาวด์ การจัดวางเมโล ดี้และบรรยากาศอันเย็นเยียบที่ไหลซึมออกมาจากทุกวินาทีในงานชุดนี้ มันคือช่วงเวลาที่ Alexi และคณะตัดสินใจเดินทางไปยัง The Abyss Studio ของ Peter Tägtgren ชายผู้ยกทั้งจิตวิญญาณแห่ง death metal สวีเดนมาปรุงด้วยกลิ่นอายแห่ง power metal จนเกิดเป็นความสง่างามแบบที่ทั้งวงเคยเพียงแค่ฝัน

.

โน้ตทุกตัวถูกอัดในระหว่างเดือนสิงหาคมถึงกันยายน เพียง 2 เดือนแต่เปี่ยมด้วยแรงกดดันดั่งฝนอุกกาบาตจากฟากฟ้า วงเลือกใช้ D Standard ทั้งอัลบั้ม ทำให้เสียงทุ้มที่คมเหมือนก้อนน้ำแข็งผสานเข้ากับเมโลดี้ที่ไล่ระดับอย่างเร่งรัดราววิ่งหนีจากความตาย

.

ภายใต้ไฟสีน้ำเงินในสตูดิโอ Tägtgren ผลักดัน COB ให้ก้าวพ้นขีดจำกัดเดิมๆ ไม่ว่าจะเป็นความเร็วที่คมกริบของกลองจาก Jaska Raatikainen เสียงเบสของ Henkka Seppälä ที่ขับเคลื่อนเสมือนชีพจรในเรือนร่างแห่งปีศาจ หรือคีย์บอร์ดจาก Janne Wirman ที่แต่งแต้มภาพเหนือจริงเสมือนซิมโฟนีแห่งยมทูตผู้ร่ายรำในหมอกควัน

.

และเหนือสิ่งอื่นใดคือกีตาร์ของ Alexi ความบ้าคลั่งที่ถูกหล่อขึ้นด้วยความสมบูรณ์แบบ

.

เพลงไตเติลแทร็ก Follow the Reaper คือการประกาศศักดาที่เฉียบเหมือนการสะบัดเคียวต่อหน้าฝูงชน ผู้ฟังถูกฉุดเข้าสู่โลกที่ชีวิตและความตายเดินเคียงคู่ในจังหวะอันกราดเกรี้ยว ขณะที่ Everytime I Die กลายเป็นบทโศกอันงดงามของวงดนตรีที่กำลังเติบโตสู่ความยิ่งใหญ่ เป็นเพลงที่ถูกนำไปเล่นสดแทบทุกครั้งราวกับเป็นลมหายใจของแฟนเพลง

.

ด้านความเดือดดาลของ Hate Me! คือปรากฏการณ์ที่ทำให้ชื่อ COB โหมลุกไปทั่วโลก เสียงร้องแหกกระชากของ Alexi ประกาศความคับแค้นดุจคำสาปจากผู้ที่พร้อมเผาโลกทั้งใบเพียงเพื่อปกป้องศิลปะของตน

.

ส่วน Kissing the Shadows คือบทปิดราวภาพยนตร์ฟินแลนด์อันมืดมน เสียงโซโล่ที่วิ่งชนกันระหว่าง Alexi และ Alexander Kuoppala เหมือนการรบครั้งสุดท้ายของดาบ 2 เล่มในดินแดนน้ำแข็ง ทั้งงดงามและทั้งโหดเกินคำอธิบาย

.

อัลบั้มนี้ยังซ่อนบทสะท้อนอดีตอย่าง Mask of Sanity ซึ่งเป็นการหยิบเพลงตั้งแต่ยุค IneartheD มาฟื้นขึ้นในร่างใหม่ที่ดิบกว่า แหลมกว่า และทรงพลังราวอสูรที่ตื่นขึ้นอีกครั้งหลังหลับใหลหลายศตวรรษ

.

แม้เวลาจะผ่านไปกว่า 2 ทศวรรษ แต่ Follow the Reaper ยังคงยืนหยัดดั่งเสาหลักแห่ง melodic death metal เป็นงานที่กล้าผสม power metal เข้ากับความโหดแบบ extreme ได้อย่างเป็นธรรมชาติที่สุด งานชุดนี้ดุจสลักด้วยเลือดที่ Alexi ทิ้งไว้ให้ผู้ฟังทั้งโลก ก่อนที่เขาจะกลายเป็นเงาแห่งตำนานอย่างที่เราไม่มีวันได้เห็นอีก

.

และในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ลองเปิดอัลบั้มนี้อีกครั้ง คุณจะได้ยินเสียงฝีเท้าแห่งยมทูตเดินเคียงข้าง และเสียงหัวเราะของ Alexi Laiho ที่ยังคงก้องกังวานอยู่ในความมืด!

.

#ChildrenOfBodom #FollowTheReaper #AlexiLaiho #MelodicDeathMetal #TerritoryMag

ความคิดเห็น