พงศาวดารแห่งความตาย! : Season VI

Fleshgod Apocalypse – Agony (2011)

.

รอยแผลแห่งทวีปยุโรปใต้ ที่อิตาลี ดินแดนซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางแห่งศิลปะและโศกนาฏกรรมอันสูงส่ง ได้ถือกำเนิดวงเดธเมทัลที่เลือกใช้ความวิจิตรของดนตรีคลาสสิกเป็นมีดโกนคมกริบตัดผ่านความโหดดิบแห่งเทคนิค พวกเขาคือ Fleshgod Apocalypse และ Agony คือเสียงแห่งสงครามในศตวรรษใหม่ เสียงของออร์เคสตราที่ถูกทำให้คลุ้มคลั่ง เสียงโหยหวนของมนุษย์ที่กลายพันธุ์เป็นอสูรในโลกที่ศิลปะและความป่าเถื่อนปะทะกันกลางเปลวเพลิง

.

อัลบั้มนี้คือผลงานลำดับที่ 2 ของพวกเขา ที่เป็นดั่งการประกาศสงครามแห่งซาวด์อย่างแท้จริง หลังจาก Mafia (2010) วางรากฐานความเร็วและความเที่ยงตรงไว้ในแบบ Technical Death Metal พวกเขากลับมาพร้อมการยกระดับที่ไร้ขอบเขต เมื่อคณะออเคสตราถูกเชื่อมเข้ากับเสียงกีตาร์เจาะทะลุเหล็ก เสียงเปียโนและไวโอลินที่ปั่นวนดั่งพายุทอร์นาโดแห่งนรก Agony คือการระเบิดพลังที่ขับเคลื่อนด้วย 2 หัวใจ ความสง่างามแบบซิมโฟนิกและความโหดเถื่อนแบบเดธเมทัล จนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตลูกผสมที่ไม่มีใครกล้าสร้างมาก่อน

.

เพลงเปิด Temptation ทำหน้าที่เป็นบทนำแห่งหายนะ ราวม่านโรงอุปรากรที่เปิดออกเผยภาพแห่งสงครามก่อนวันพิพากษา เสียงของ The Hypocrisy และ The Violation เป็นการซัดด้วยบลาสต์บีตและกีตาร์ที่ซับซ้อนจนแทบแยกไม่ออกว่าเป็นเสียงของมนุษย์หรือเครื่องจักร เสียงกรีดร้องของ Tommaso Riccardi ช่างดุดันราวคำสาปแห่งอเวจี ในขณะที่เสียงร้องสะอาดของ Paolo Rossi ทำหน้าที่เหมือนการขับสวดแห่งนักบวชที่ยังเชื่อในพระเจ้าในโลกที่ถูกปีศาจกลืนกิน

.

Francesco Ferrini คือมือขวาที่เปลี่ยนทุกเมโลดี้ให้กลายเป็นความวิปลาสทางอารมณ์ เสียงเปียโนของเขาเป็นเสมือนเสียงหัวเราะของปีศาจในโบสถ์ร้าง ความร่วมมือของเขากับ Francesco Paoli มือกลองผู้ยิงกระสุนแห่งซาวด์แบบไม่ให้ลมหายใจแก่ผู้ฟัง ทำให้อัลบั้มนี้เป็นดั่งการสังหารหมู่ทางเสียงที่งดงามอย่างผิดบาป

.

ในแต่ละแทร็ก The Deceit, The Egoism, The Betrayal มีธีมที่สอดประสานกันในลักษณะของบทสวดแห่งความล่มสลายของมนุษยชาติ ทุกบทเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน ความทะเยอทะยาน และความพังทลายแห่งอัตตา มันคือการตั้งคำถามต่อจิตวิญญาณของมนุษย์ ว่าเรายังเหลือความเป็นศิลปะในตัวอยู่หรือไม่ในวันที่ความเจ็บปวดกลายเป็นความงาม

.

Agony อาจถูกวิจารณ์จากบางสำนักว่าความอลังการของออร์เคสตราทำให้กีตาร์และริฟฟ์ถูกดูดกลืน แต่หากมองให้ลึก มันคือความกล้าท้าทายขอบเขตแห่งเดธเมทัล ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นเพียงเสียงโห่ร้องและเลือดกระเด็น มันคือความพยายามจะสื่อสารความยิ่งใหญ่แห่งโศกนาฏกรรมในแบบเดียวกับ Wagner หรือ Verdi แต่เปลี่ยนเครื่องสายเป็นสายเหล็กและหัวไม้ขนาดกระสุนปืน

.

ผลลัพธ์คืออัลบั้มที่ทั้งยิ่งใหญ่และบีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก ความทรมานที่งดงามเกินจะหลีกหนี ดุจสภาวะที่ผู้ฟังถูกบังคับให้รับรู้เมื่อซาวด์ของมันกัดกินเข้าไปในกระดูก

.

เมื่ออัลบั้มนี้ออกภายใต้สังกัด Nuclear Blast ในปี 2011 มันได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการเคลื่อนไหวใหม่ในวงการ Symphonic Brutality แนวทางที่ภายหลังจะขยายอิทธิพลไปยังวงร่วมรุ่นทั้งในยุโรปและอเมริกาใต้ Agony จึงเป็นดั่งเครื่องหมายแห่งการปฏิวัติ ที่ทำให้คำว่า Brutal ไม่ได้หมายถึงแค่ความเร็วหรือหนักอีกต่อไป หากแต่หมายถึงความเจ็บปวดในเชิงสุนทรียะที่มนุษย์ต้องเผชิญเมื่อตกอยู่ในความงามอันบิดเบี้ยวของตน!

.

#FleshgodApocalypse #Agony #TechnicalDeathMetal #SymphonicMetal #ProgressiveBrutal #NuclearBlast #TerritoryMag