พงศาวดารแห่งความตาย! : Season V

Rivers of Nihil – Where Owls Know My Name (2018)

.

คืนหนึ่งในปี 2018 โลกแห่งเมทัลราวกับได้ฟังเสียงกระพือปีกของนกฮูกในป่าลึก เสียงนั้นดั่งเสียงแห่งสัตว์ยามรัตติกาล มันคือเสียงของ Rivers of Nihil ผู้ปลุกฤดูใบไม้ร่วงให้กลับมีชีวิตอีกครั้งในอัลบั้ม Where Owls Know My Name ผลงานที่ทำให้ชื่อของพวกเขาถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์แห่ง Progressive Death Metal ราวประกาศแห่งความเศร้าสลัวที่พูดด้วยภาษาแห่งความตาย ความทรงจำ และการให้อภัยตัวเอง นี่คือบทที่ 3 ในมหากาพย์ 4 ฤดูกาลของพวกเขา หลังจาก The Conscious Seed of Light ที่กล่าวถึงฤดูใบไม้ผลิ และ Monarchy ที่สะท้อนฤดูร้อนแห่งความรุ่งโรจน์ Where Owls Know My Name คือฤดูใบไม้ร่วง ฤดูที่ใบไม้ร่วงหล่นเหมือนความทรงจำของผู้ที่ยังอยู่ เพื่อบอกเล่าเรื่องราวของชายผู้เป็นอมตะ ผู้ถูกสาปให้เป็นพยานต่อความตายของโลก เขามิได้ร้องไห้เพราะโลกดับสูญ เพราะต้องอยู่ต่อไปในความว่างเปล่าอันไม่มีที่สิ้นสุด

.

เสียงของ Jake Dieffenbach คำรามดุจเสียงสะอื้นที่กลั่นจากความว่างภายใน เสียงกีตาร์ของ Brody Uttley แทรกซึมราวเถาวัลย์แห่งอารมณ์ ส่วนเบสของ Adam Biggs กลับดังขึ้นในจังหวะเสมือนหัวใจที่เต้นอยู่ในเงามืด และเมื่อเสียงแซ็กโซโฟนของ Zach Strouse ปรากฏ ทุกสิ่งก็เปลี่ยนไป มันคือวิญญาณแห่งลมหายใจสุดท้ายของมนุษย์ที่หลงเหลือ

.

เพลง The Silent Life เปิดม่านด้วยบรรยากาศแห่งความตายที่งดงาม มันพูดถึงชีวิตที่ถูกลืมเลือนในความเงียบงันของโลก ส่วน A Home คือคำถามของผู้หลงทางว่า เราจะกลับไปที่ใด ในเมื่อทุกสิ่งได้ตายจากไปแล้ว และเมื่อถึงบทเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม Where Owls Know My Name เสียงร้องก้องกังวานเหมือนพิธีศพที่จัดให้ความทรงจำของตน เพลงนี้คือบทกวีที่เขียนด้วยเลือดแห่งการยอมรับและการปล่อยวาง การผสมผสานของซาวด์ในอัลบั้มนี้คือการต่อสู้ระหว่างเทคนิคและอารมณ์ระหว่างความเป็น technical death metal ที่ซับซ้อน และ progressive ที่เปิดช่องให้ความรู้สึกได้หายใจ แม้จะเต็มไปด้วยริฟฟ์ที่หนักหน่วงและจังหวะที่ซับซ้อน แต่องค์ประกอบทุกอย่างกลับประสานกันอย่างสงบเยือกเย็นราวสายน้ำที่ไหลผ่านสุสาน

.

ในห้องอัดเสียง Atrium Audio ที่พวกเขากลับมาทำงานอีกครั้งกับโปรดิวเซอร์คู่บุญ Carson Slovak และ Grant McFarland ทุกอย่างถูกออกแบบอย่างละเอียดราวกับภาพวาดของ Dan Seagrave ที่ประดับปกอัลบั้ม ภาพที่เต็มไปด้วยเศษใบไม้สีทอง ความตาย และสายน้ำที่ไม่หยุดไหล มันคือสัญลักษณ์ของเวลาและการเปลี่ยนแปลง

.

Rivers of Nihil สร้างโลกที่เต็มไปด้วยเสียงฝนในฤดูใบไม้ร่วง ความสับสนในใจมนุษย์ และเสียงของนกฮูกที่ยังคงเรียกชื่อเราอยู่ในความมืด พวกเขากลายเป็นนักเขียนบทกวีแห่งความพินาศ ที่กลั่นความทุกข์ให้กลายเป็นศิลปะ และกลั่นความโหดร้ายให้กลายเป็นบทสวด

.

เมื่ออัลบั้มจบลงด้วย Capricorn / Agoratopia ความเงียบงันที่ตามมามิใช่ความว่างเปล่า หากแต่เป็นเสียงสะท้อนของทุกสิ่งที่เราเคยเป็น อัลบั้มนี้คือกระจกแห่งการระลึกถึงตัวเอง เป็นบันทึกของคนที่ยังคงอยู่หลังวันสุดท้ายของโลก และเมื่อเสียงสุดท้ายดับลง เราอาจรู้สึกได้ว่า นกฮูกเหล่านั้นรู้จักชื่อของเราแล้วจริงๆ Where Owls Know My Name ปี 2018 คือจุดเปลี่ยนที่ทำให้ Progressive Death Metal ก้าวข้ามจากการแสดงพลังสู่การแสดงแห่งจิตวิญญาณ!

.

#RiversOfNihil #WhereOwlsKnowMyName #ProgressiveDeathMetal #MetalBlade #TerritoryMag